Obecność specjalisty w przestrzeni publicznej wiąże się z odpowiedzialnością nie tylko za treść przekazu, lecz także za sposób, w jaki może on zostać odebrany przez osoby wrażliwe na sugestię i autorytet.
Granice kompetencji nie dotyczą wyłącznie praktyki zawodowej. Pojawiają się również w komunikacji, szczególnie wtedy, gdy przekaz może zostać odebrany jako forma diagnozy, porady lub obietnicy zmiany.
Strona internetowa powinna jasno określać charakter kontaktu, bez tworzenia wrażenia relacji, która jeszcze nie istnieje. Powściągliwość komunikacji bywa tu formą troski, a nie ograniczeniem.
Specjalista nie musi odpowiadać na wszystkie pytania ani podejmować tematów, które wykraczają poza kontekst jego pracy. Czasem największą odpowiedzialnością jest pozostawienie przestrzeni bez interpretacji.
Granice komunikacji pomagają utrzymać poczucie bezpieczeństwa i chronią zarówno osobę odwiedzającą, jak i samego specjalistę.
Jasność przekazu, spójność języka i unikanie sugestii terapeutycznych w przestrzeni informacyjnej stają się elementem etyki obecności w sieci.